Aşağıdaki organ malignitelerinden hangisi nonbakteriyel trombotik endokardit gelişimi ile en sık birliktelik gösterir?
A) Akciğer
B) Mide
C) Pankreas******
D) Kolon
E) Prostat
Cevap C
Nonbakteriyel trombotik endokardit, kalp kapakçıklarında fibrin, trombosit ve diğer kan elemanlarının birikimiyle oluşmuş küçük vejetasyonlarla karakterizedir. İnfektif endokarditten farklı olarak bu lezyonlar sterildir.
Genellikle normal kalp kapakları üzerinde gelişir.
Etyopatogenezde en sık neden malignitelerdir, özellikle adenokarsinomlar içinde yoğun müsin yapımıyla giden müsinöz adenokarsinomlarda (en sık pankreas karsinomunda) izlenir. Bu tablo Trousseau sendromu olarak da bilinir.
Bunun dışında hiperkoagulabilite durumlarında, debilize ve zayıf hastalarda (marantik endokardit) izlenir. En sık aort, sonra mitral kapak tutulur ise de, tüm kapaklar tutulabilir.
Trousseau malignite belirtisi veya Trousseau sendromu , kan pıhtısı ( tromboflebit ) nedeniyle oluşan damar iltihabı ataklarını içeren tıbbi bir işarettir ve bunlar tekrarlayan veya zaman içinde farklı yerlerde ortaya çıkar ( tromboflebit migrans veya göçmen tromboflebit ).
Pıhtının yeri hassastır ve pıhtı cilt altında nodül olarak hissedilebilir. Trousseau sendromu , yüzeysel damarlarda ve göğüs duvarı ve kollar gibi nadir görülen yerlerde tekrarlayan, göçmen trombozla karakterize nadir bir venöz tromboz çeşididir .
Bu sendrom özellikle pankreas, mide ve akciğer kanseriyle ilişkilidir ve Trousseau sendromu kanserin erken bir belirtisi olabilir bazen tümörün aksi takdirde tespit edileceği zamandan aylar ila yıllar önce ortaya çıkabilir. Gelecekteki pıhtıları önlemek için heparin tedavisi önerilir.
Trousseau’nun kötü huylu tümör belirtisi , kanda düşük kalsiyum seviyelerinin neden olduğu latent tetani Trousseau belirtisiyle karıştırılmamalıdır .
Bazı maligniteler, özellikle gliomalar (%25) ve pankreas ve akciğer adenokarsinomları, tam olarak anlaşılamamış nedenlerle hiperkoagülabilite (kan pıhtısı oluşturma eğilimi) ile ilişkilidir, ancak tümörler tarafından salgılanan faktörlerle, özellikle hücre kaynaklı doku faktörü içeren mikroveziküllerin dolaşımdaki havuzuyla ilgili olabilir . Bazı adenokarsinomlar , trombositler üzerinde bulunan selektin ile etkileşime girebilen mukus salgılar ve böylece küçük pıhtıların oluşmasına neden olur. Dahası, çoğu malign tümör , heparan sülfatı ve endojen heparini parçalayan bir enzim olan heparanazı aşırı ifade eder ve salgılar ve böylece kanser hastalarında hiperkoagülabilite durumuna katkıda bulunur.
Kanserle İlgili Hiperkoagülabilitenin Olası Mekanizmaları
1-Staz, yani tümör kütlesinin kan damarlarına doğrudan baskı yapması, düşük performans durumu ve cerrahi prosedürlerin ardından yatak istirahati
2-Antineoplastik ilaçlarla tedavi nedeniyle iatrojenik
3-Endojen heparinin bozulmasına yol açan kötü huylu tümörlerden heparanaz salgılanması.
Kötü huylu tümörle ilişkili hiperkoagülabilite durumları olan hastalarda, kan kendiliğinden portal damarlarda ( portal ven trombozu ), uzuvların derin damarlarında ( derin ven trombozu ) veya vücudun herhangi bir yerindeki yüzeysel damarlarda ( yüzeysel ven trombozu ) pıhtı oluşturabilir. Bu pıhtılar, özellikle damarlarda olmak üzere, gözle görülür şekilde şişmiş kan damarları ( tromboflebit ) veya etkilenen bölgelerde aralıklı ağrı olarak ortaya çıkar.