


Mondor hastalığı, en sık meme ve göğüs ön duvarındaki yüzeyel venlerin tromboflebiti (yüzeyel ven trombozu + inflamasyon) ile karakterize, genellikle benign ve kendini sınırlayan bir durumdur.
İlk olarak 1939’da tanımlanmıştır. En sık meme lateral kadranı–anterolateral toraks duvarı tutulur.
Tutulan venler; V. thoracoepigastrica, V. epigastrica superficialis ve V. thoracica lateralisdir.
Peniste görülürse Penil Mondor hastalığı (dorsal ven trombozu) olarak isimlendirilir.
Epidemiyoloji; Kadınlarda daha sık olup 30–60 yaş arasında görülür. Meme cerrahisi sonrası artış gösterir ve Çoğu olgu idiopatiktir.
Patogenezde rol alan Temel mekanizma; Yüzeyel ven hasarı, Tromboz, İnflamasyon ve Fibrotik kord görünümü şeklinde çalışan reaksiyon zinciridir.
Virchow triadı bileşenleri rol oynayabilir:
1-Endotel hasarı (travma, cerrahi)
2-Staz
3-Hiperkoagülabilite
Risk Faktörleri; Meme biyopsisi / cerrahisi, Travma, Dar sütyen, Yoğun fiziksel aktivite, Gebelik, Oral kontraseptif kullanımı, Meme kanseri (nadiren eşlik edebilir) ve Hiperkoagülabilite durumları
Klinik Bulgular
Tipik bulgu: Cilt altında ip gibi sert, ağrılı bir korddur. Başlangıçta hassasiyet ve Eritem olabilir. Kol hareketiyle gerginlik artar. 2–6 hafta içinde spontan geriler
Penil formda ise; Dorsal yüzde ağrılı sert bant ve Ereksiyon sırasında ağrı görülür.
Klinik tanı çoğunlukla yeterlidir.
USG bulgusu: Komprese olmayan yüzeyel ven, İntraluminal trombüs ve Doppler’da akım yok
Ayırıcı Tanı; İnflamatuar meme kanseri, Lenfanjit, Subkutan fibrozis, Mastit, Meme tümörleri, Derin ven trombozu (penil formda)
Tedavi, Genellikle konservatiftir. NSAİİ, Sıcak uygulama, Topikal heparin ve Elastik destek
Antikoagülan genellikle gerekmez (istisna: yaygın tromboz, hiperkoagülabilite)
Prognoz; Kendiliğinden düzelir (2–8 hafta), Nüks nadir, Sekel bırakmaz
Klinik Kritik Noktalar
| Özellik | Detay |
|---|---|
| En sık yer | Meme–anterolateral toraks |
| Tipik bulgu | Kord şeklinde sert bant |
| Tanı | Klinik |
| Tedavi | NSAİİ + konservatif |
| Malignite ilişkisi | Nadir ama meme USG önerilir |
Ön göğüs ve memenin yüzeyel venlerinin tromboflebitine ne ad verilir?
A) Periduktal mastit
B) Duktal ektazi
C) Mondor hastalığı ****
D) Hidradenitis suppurativa
E) Phyllodes tümör
Mondor hastalığı; Anterior göğüs duvarı ve memedeki yüzeyel venleri tutan bir tür tromboflebittir.
Sebebi bilinmemektedir. Hasta göğüs ön duvarında ve memenin lateral kenarında ani başlayan ağrı bildirir. Hassas ven el ile palpe edilebilir. Hastalık kendi kendine geçer
Yüzeysel tromboflebit, genellikle doğrusal veya dallanmış bir konfigürasyonda, kord benzeri bir görünümde, eritemle birlikte ağrılı bir sertleşme (kalınlaşma) şeklinde görülen yüzeysel damarların trombozu ve iltihabıdır .
Yüzeysel tromboflebit, iltihaplanma ve/veya tromboz ve daha az yaygın olarak damar enfeksiyonundan kaynaklanır . Genellikle iyi huylu, kendi kendini sınırlayan bir hastalıktır; ancak derin ven trombozu (DVT) ve hatta pulmoner emboli (PE) ile komplike olabilir. Göç eden yüzeysel tromboflebit, kanserin erken bir belirtisi olabilen Trousseau sendromu olarak bilinir .
(Nadiren) göğüste veya ön göğüs duvarında meydana geldiğinde Mondor hastalığı olarak adlandırılmıştır . Bazen kolda veya peniste meydana gelir . Koltuk altında , bu durum aksiller web sendromu olarak bilinir .
Mondor hastalığı, hastalığı ilk kez 1939 yılında tanımlayan Paris , Fransa’lı bir cerrah olan Henri Mondor’un (1885–1962) adını taşımaktadır .
Yüzeysel bir ven boyunca hassasiyet, sertleşme , ağrı veya eritem (kızarıklık) bulguları genellikle klinik bir tanı oluşturur, özellikle bilinen risk faktörleri olan hastalarda. Ek olarak, etkilenen ven içinde trombüs ( kan pıhtısı ) nedeniyle genellikle elle tutulabilen, bazen nodüler bir “kordon” bulunur . Uzuv kaldırıldığında bu kordonun kalıcılığı trombüsün varlığını düşündürür.
Göğüs duvarında, bu hastalığa sahip hastalarda genellikle yüzeysel ağrının aniden başlaması, göğüs ön duvarının veya memenin sınırlı bir bölgesinde olası şişlik ve kızarıklık görülür. Genellikle bir yumru bulunur ve bu yumru biraz doğrusal ve hassas olabilir. Yumruğun başka bir nedenden kaynaklanma olasılığı nedeniyle hastalar genellikle mamografi ve/veya meme ultrasonuna yönlendirilir .
Yüzeyel ven trombozunun (SVT) derin ven sistemine yayılması ve/veya SVT’nin tekrarlaması.
Eritem damarın kenarını önemli ölçüde aştığında ve önemli ateşle ilişkili olma olasılığı yüksek olduğunda süpüratif tromboflebit şüphesi vardır . Şüphelenilirse antibiyotik tedavisi, cerrahi drenaj ve potansiyel olarak damar eksizyonu endikedir.
Venöz tromboembolizm, yüzeysel ven trombozuyla birlikte ortaya çıkabilir. SVT’li hastaların DVT’si olanların yüzdesi tahminleri %6 ile %53 arasında değişir ve semptomatik pulmoner emboli SVT’li hastaların %0 ila %10’unda bildirilmiştir. Derin venöz sistem ve pulmoner emboliye yol açabilir .
Göğüste, zaman zaman ilişkili kanser vakaları görülmüştür .
Tromboflebit için hasta özellikleri ve yatkınlık faktörleri neredeyse DVT için olanlarla aynıdır; tromboflebit, DVT gelişimi için bir risk faktörüdür ve bunun tersi de geçerlidir.
Alt ekstremite yüzeysel flebiti (iltihaplı damar), pıhtılaşma veya fibrinoliz anormallikleri , endotel disfonksiyonu , enfeksiyon, venöz staz , intravenöz tedavi ve intravenöz uyuşturucu kullanımı dahil olmak üzere tromboz riskini artıran durumlarla ilişkilidir .
Dorsal penis veninin ultrasonunda görülen kan pıhtısı
Klinik değerlendirme, tromboflebit için birincil tanı aracıdır. Tromboflebiti olan kişiler etkilenen bölge boyunca ağrıdan şikayet ederler. Bazıları düşük dereceli ateş ve ağrılar gibi anayasal semptomlar bildirir . Fiziksel muayenede, etkilenen damarın üzerindeki ciltte eritem, sıcaklık, şişlik ve hassasiyet görülür. Hastalığın ilerleyen dönemlerinde, sertleşme azaldıkça eritem kırmızımsı veya morarmış bir renge dönüşür.
Dupleks ultrason, venöz trombozun varlığını, yerini ve kapsamını belirler ve hastanın şikayetlerinin kaynağı olabilecek diğer patolojileri belirlemeye yardımcı olabilir. Ultrason, yüzeysel flebit medial uyluğun proksimal üçte birini içeriyorsa veya içine uzanıyorsa, flebitin klinik yayılımına dair kanıt varsa, alt ekstremite şişliği yalnızca yüzeysel flebitten beklenenden daha büyükse veya söz konusu yüzeysel tromboflebit tanısı varsa endikedir.
Alt ekstremite yüzeyel flebiti olan hastalara , kontrendike değilse (örneğin, periferik arter hastalığı ) kompresyon çoraplarıyla tedavi önerilmelidir . Hastalar, akut inflamasyon azaldığında şişliği ve ağrıyı azaltmak için bunları yararlı bulabilirler .
Steroid olmayan anti-inflamatuar ilaçlar (NSAID), venöz inflamasyonla ilişkili ağrıyı hafifletmede etkilidir ve randomize bir çalışmada yüzeysel ven trombozunun yayılmasını ve/veya tekrarını önemli ölçüde azalttığı bulunmuştur .
Tromboembolizm riski artmış alt ekstremite yüzeysel tromboflebitli hastalarda (≥5 cm’lik etkilenen venöz segment, derin venöz sisteme yakınlık, pozitif tıbbi risk faktörleri) antikoagülasyon .
Fondaparinux tedavisi , sonraki venöz tromboembolizm riskini azaltır.
Antikoagülan açısından güvenilir olmadığı düşünülen hastalarda, antikoagülan başarısızlığında ve yoğun ağrısı olan hastalarda pıhtının safenofemoral bileşkeden 1 cm’ye kadar uzatılması için ayrılmış cerrahi . Safenofemoral bileşkenin bağlanması veya tromboze olmuş yüzeysel venlerin sıyrılması ile cerrahi tedavi, antikoagülan tedavisine kıyasla daha yüksek oranda venöz tromboembolizm ile ilişkili görünmektedir .