Endokoklear potansiyel (EP; endolenfatik potansiyel olarak da adlandırılır), koklear endolenfatik boşluklarda görülen 80-100 mV’luk pozitif voltajdır. Koklea içinde, EP tüm uzunluğu boyunca büyüklük olarak değişir. Bir ses sunulduğunda, endokoklear potansiyel, uyarana bağlı olarak endolenfte pozitif veya negatif olarak değişir . Potansiyeldeki değişime toplama potansiyeli denir .
Baziler membranın hareketiyle bir kesme kuvveti yaratılır ve endolenf ( skala media , +80 mV) ile perilenf (vestibüler ve timpanik kanallar, 0 mV) arasındaki potansiyel farkından dolayı küçük bir potansiyel üretilir. EP, kokleanın bazal kıvrımında en yüksektir (farelerde 95 mV) ve apeks yönünde büyüklüğü azalır (87 mV). Sakkül ve utrikülde endolenfatik potansiyel yaklaşık +9 mV ve yarım daire kanalında +3mV’dur. EP, metabolizmaya ve iyonik taşımaya oldukça bağımlıdır.
Akustik bir uyarı, reseptör hücresinin zarındaki iletkenlikte eş zamanlı bir değişiklik üretir. Dik bir eğim (150 mV) olduğu için, zar iletkenliğindeki değişikliklere iyonların hızlı bir şekilde içeri ve dışarı akışı eşlik eder ve bu da reseptör potansiyelini üretir. Buna Pil Hipotezi denir. Her bir saç hücresinin reseptör potansiyeli, bazal kutbunda nörotransmitterlerin salınmasına neden olur ve bu da afferent sinir liflerinin uyarılmasını sağlar.
Koklear endolenfteki +80 mV’luk endokoklear potansiyel (EP), işitme için gereklidir ve fibrositleri içeren sensityum ve marjinal hücreler olmak üzere iki epitel bariyer tabakasından oluşan lateral koklear duvar boyunca K+ taşınmasıyla kontrol edilir.
Koklear patolojiler, ses dalgalarını beynin ses olarak yorumlayabileceği sinyallere dönüştürmekten sorumlu olan iç kulağı etkiler. Koklear patolojilere örnek olarak gürültü kaynaklı işitme kaybı veya presbiakuzi (yaşa bağlı işitme kaybı) verilebilir .