Aşağıdaki ilaçlardan hangisi layşmaniyasis tedavisinde kullanılmaz?
A) Sodyum stiboglukonat
B) Meglumin antimonyat
C) Amfoterisin B
D) Melarsaprol**********
E) Pentamidin
Melarsaprol, uyku hastalığının (Afrika tripanosomiyazı) tedavisinde kullanılan arsenik içeren bir ilaçtır. Özellikle, merkezi sinir sisteminin etkilendiği Trypanosoma brucei rhodesiense’nin neden olduğu ikinci evre hastalık için kullanılır . Trypanosoma brucei gambiense için genellikle eflornitin veya feksinidazol tercih edilir. İnsanların yaklaşık %95’inde etkilidir. Damar içine enjeksiyon yoluyla verilir
Layşmaniyasis; Visseral veya kutanöz layşmaniyasis tedavisinde ilk tercih sodyum stiboglukonattır.
Meglumin antimonyat, amfoterisin B, pentamidin, paramomisin veya miltefosin de kullanılabilir.
Hindistan, Güney Amerika ve Akdeniz’deki viseral leishmaniasis için lipozomal amfoterisin B önerilen tedavi yöntemidir ve genellikle tek doz olarak kullanılır. Tek doz amfoterisin ile iyileşme oranları %95 olarak bildirilmiştir.
Hindistan’da neredeyse tüm enfeksiyonlar beş değerlikli antimonlara dirençlidir .
Afrika’da beş değerlikli antimonlar ve paromomisinin bir kombinasyonu önerilir. Ancak bunların önemli yan etkileri olabilir. Oral bir ilaç olan miltefosin hem viseral hem de kutanöz leishmaniasis’e karşı etkilidir. Yan etkiler genellikle hafiftir, ancak hamile kaldıktan sonraki üç ay içinde alınırsa doğum kusurlarına neden olabilir . L. major veya L. braziliensis için işe yaramıyor gibi görünüyor . Bir herbisit olan trifluralinin , hemolitik veya hücre toksik yan etkileri olmaksızın merhem olarak etkili bir tedavi olduğu gösterilmiştir .
Kutanöz leishmaniasis tedavisi etrafındaki kanıtlar yetersizdir. Kutanöz leishmaniasis için bir dizi topikal tedavi kullanılabilir. Hangi tedavilerin etkili olduğu suşa bağlıdır; topikal paromomisin L. major , L. tropica , L. mexicana , L. panamensis ve L. braziliensis için etkilidir .
Pentamidin L. guyanensis için etkilidir .
Oral flukonazol veya itrakonazol L. major ve L. tropica’da etkili görünmektedir.
2015 itibarıyla kutanöz leishmaniasis’te ısı tedavisinin kullanımını destekleyen sınırlı kanıt vardır.
Visseral leishmaniasis’in anti-leishmanial ilaç tedavisiyle tedavi edilmesi durumunda oral besin takviyelerinin etkisini belirleyen hiçbir çalışma bulunmamaktadır.
1-Sodyum Stiboglukonat; Pentostam marka adı altında satılan sodyum stiboglukonat , leishmaniasis tedavisinde kullanılan bir ilaçtır . Buna kutanöz, viseral ve mukozal tipteki leishmaniasis dahildir. Bununla birlikte, direnç sorunları nedeniyle miltefosin , paromomisin ve lipozomal amfoterisin B’nin bir kombinasyonu önerilebilir . Sodyum stiboglukonatın mekanizması yeterince anlaşılmamıştır, ancak muhtemelen sitrik asit döngüsünün ve glikolizin inhibisyonuna ikincil olarak mevcut ATP ve GTP’deki bir azalma yoluyla makromoleküler sentezin inhibisyonundan kaynaklandığı düşünülmektedir. Bermann ve arkadaşları, stiboglukonatın Leishmania mexicana üzerindeki etkilerini incelemiş ve 4 saatlik stiboglukonat maruziyetinden sonra purin nükleozid trifosfatlarına (ATP ve GTP) bir etiketin dahil edilmesinde %56-65 oranında bir azalma ve purin nükleozid mono- ve difosfatlarına ( AMP , GMP , ADP ve GDP ) etiket dahil edilmesinde %34-60 oranında bir artış olduğunu göstermiştir. Beş değerlikli antimonlar olarak bilinen bir ilaç grubuna aittir .
2-Meglumin antimonyat; Meglumin antimoniat, leishmaniasis tedavisinde kullanılan bir ilaçtır . Buna visseral, mukokutanöz ve kutanöz leishmaniasis dahildir. Kas içine veya enfekte bölgeye enjeksiyon yoluyla verilir . Yan etkileri arasında iştahsızlık, mide bulantısı, karın ağrısı, öksürük, yorgunluk hissi, kas ağrısı, düzensiz kalp atışı ve böbrek sorunları bulunur . Önemli kalp, karaciğer veya böbrek sorunları olan kişilerde kullanılmamalıdır. Emzirme döneminde önerilmez . Beş değerlikli antimonlar olarak bilinen bir ilaç grubuna aittir .
3-Amfoterisin B; Amfoterisin B, mantar hücre zarlarının bir bileşeni olan ergosterol ile bağlanarak , monovalent iyonların ( K + , Na + , H + ve Cl – ) hızla sızmasına ve ardından mantar hücresinin ölümüne neden olan gözenekler oluşturur. Bu, amfoterisin B’nin antifungal bir ajan olarak birincil etkisidir. Bu gözenekleri koruyan amfoterisin B/ergosterol bimoleküler kompleksinin Van der Waals etkileşimleri ile stabilize edildiği bulunmuştur. Araştırmacılar, amfoterisin B’nin mantar hücresi içinde oksidatif strese de neden olduğuna dair kanıtlar bulmuşlardır , ancak bu oksidatif hasarın ilacın etkinliğine ne ölçüde katkıda bulunduğu belirsizliğini korumaktadır. Serbest radikal temizleyicilerin veya antioksidanların eklenmesi, hücre duvarını etkilemeden Scedosporium prolificans gibi bazı türlerde amfoterisin direncine yol açabilir. Amfoterisinin tolere edilebilirliğini artırmak ve toksisiteyi azaltmak için çeşitli lipit formülasyonları geliştirilmiştir. Lipozomal formülasyonların deoksikolata göre daha az böbrek toksisitesine sahip olduğu ve daha az infüzyonla ilişkili reaksiyona sahip olduğu bulunmuştur. Amfoterisin B deoksikolata göre daha pahalıdırlar. AmBisome (lipozomal amfoterisin B; LAMB), enjeksiyonluk amfoterisin B’nin lipozomal formülasyonudur ve sulu ortamda kendiliğinden amfoterisin B içeren tek katmanlı veziküller halinde düzenlenen fosfatidilkolin, kolesterol ve distearoil fosfatidilgliserol karışımından oluşur.
4-Pentamidin, Afrika tripanosomiyazı , leishmaniasis , Balamuthia enfeksiyonları, babesiosis tedavisinde ve zayıf bağışıklık fonksiyonu olan kişilerde pnömokistis pnömonisini (PCP) önlemek ve tedavi etmek için kullanılan bir antimikrobiyal ilaçtır . Afrika tripanosomiyazında, merkezi sinir sistemi tutulumundan önceki erken hastalıkta, suramine ikinci basamak seçenek olarak kullanılır . Hem viseral leishmaniasis hem de kutanöz leishmaniasis için bir seçenektir . Pentamidin, damar veya kas içine enjeksiyon yoluyla veya inhalasyon yoluyla verilebilir . Mekanizma farklı organizmalarda değişiklik gösteriyor gibi görünüyor ve iyi anlaşılmamış. Ancak, pentamidinin DNA, RNA, fosfolipid ve protein sentezindeki kritik işlevlerin çeşitli müdahale yöntemleri aracılığıyla çalıştığı düşünülüyor. Pentamidin, Trypanosoma parazitinin DNA’sının adenin – timin açısından zengin bölgelerine bağlanarak , dört ila beş baz çifti aralıklı iki adenin arasında çapraz bağ oluşturur. İlaç ayrıca Pneumocystis jirovecii’nin mitokondrilerindeki topoizomeraz enzimlerini de inhibe eder . Benzer şekilde, pentamidin Trypanosoma parazitinin mitokondrilerindeki tip II topoizomerazı inhibe ederek , kırık ve okunamayan bir mitokondriyal genomla sonuçlanır.
5-Paramomisin; amebiasis , giardiasis , leishmaniasis ve tenya enfeksiyonu dahil olmak üzere bir dizi parazitik enfeksiyonu tedavi etmek için kullanılan bir antimikrobiyaldir . Hamilelik sırasında amebiasis veya giardiasis için birinci basamak tedavidir . Aksi takdirde, genellikle ikinci basamak tedavi seçeneğidir. Paromomisin, 16S ribozomal RNA’ya bağlanarak dirençsiz hücrelerde bir protein sentez inhibitörüdür . Suda çözünen bu geniş spektrumlu antibiyotik, neomisin ile etki bakımından çok benzerdir . Paromomisinin Escherichia coli ve Staphylococcus aureus’a karşı antimikrobiyal aktivitesi gösterilmiştir. Paromomisin, ribozomal çevirideki hata oranını artırarak bir antibiyotik gibi çalışır. Paromomisin, A1492 ve A1493 kalıntılarının genellikle istiflendiği bir RNA halkasına bağlanır ve bu iki kalıntıyı dışarı atar. Bu iki kalıntı, kodon ve anti kodon arasındaki doğru Watson-Crick eşleşmesinin tespitinde rol oynar. Doğru etkileşimler elde edildiğinde, bağlanma iki kalıntıyı dışarı atmak için enerji sağlar. Paromomisin bağlanması, kalıntı atılması için yeterli enerji sağlar ve böylece ribozomun yanlış amino asidi yeni oluşan peptit zincirine dahil etmesiyle sonuçlanır. Canlı E. coli hücrelerinde protein sentezi üzerindeki aminoglikozit etkilerinin yakın zamanda yapılan gerçek zamanlı ölçümleri, paromomisinin protein sentezine müdahalesinin yalnızca mRNA’nın yanlış okunmasından değil, aynı zamanda genel protein uzama oranında önemli bir azalmadan da kaynaklandığını ve bunun protein sentezinin daha kapsamlı bir şekilde engellendiğini gösterdiğini ortaya koymuştur.
6-Miltefosin; diğerlerinin yanı sıra Impavido ticari adı altında satılan , esas olarak leishmaniasis ve Naegleria fowleri ve Balamuthia mandrillaris gibi serbest yaşayan amip enfeksiyonlarını tedavi etmek için kullanılan bir ilaçtır . Buna leishmaniasisin üç formu dahildir: kutanöz , viseral ve mukozal. Lipozomal amfoterisin B veya paromomisin ile birlikte kullanılabilir. Miltefosin, öncelikle türün promastigot ve amastigot evrelerini etkileyerek Leishmania üzerinde etki eder. Miltefosin, lipitlerle etkileşime girerek, sitokrom c oksidazı inhibe ederek ve apoptoz benzeri hücre ölümüne neden olarak aktivitesini gösterir . Bu, parazitin zar bütünlüğünü ve mitokondriyal işlevini etkileyebilir.
7-Trifluralin, tubuline bağlanarak tubulin oluşumunu engeller ve ortaya çıkan herbisit kompleksi büyüyen mikrotübüle yerleştirildiğinde, tubulinlerin daha fazla bağlanmasını engelleyerek büyümeyi durdurur. Ayrıca mikrotübülleri depolimerize eder (parçalar).