Pineal bölgeyi dolayısıyla yukarı dorsal mezensefalik bölgeyi etkiliyen lezyonlarda ve hidrosefalide ortaya çıkabilen, yukarı bakış alanlarının etkilenmesi ile konjuge yukarı bakış paralizisi, göz kapağı retraksiyonu, konverjans nistagmusu gibi belirtiler görülen Mezensefalon lezyonlarına bağlı beyin sapı sendromlarından biridir.
Parinaud sendromu (PS), dorsal orta beyindeki yapıları etkileyen lezyonlardan kaynaklanır (örneğin, enfarktüs, kanama, tümörler, demiyelinizasyon, iltihaplanma, enfeksiyon, travma, hidrosefali ve arteriovenöz malformasyonlar). Ancak, en yaygın nedenler pineal bölge tümörleri, beyin sapı kanaması ve iskemik enfarktüsdür. Pineositoma ve germinoma, PS’ye neden olan tüm tümörlerin %40’ına kadarını oluşturur. PS’nin etiyolojisi ayrıca hasta yaşıyla da ilişkilidir; vasküler nedenler yaşlı popülasyonlarda daha yaygınken, neoplaztik nedenler genç popülasyonlarda daha yaygındır.
Dorsal orta beyin yapılarının dahil olması PS bulgularını üretir. Yukarı bakış felci, dikey bakış merkezinin (medial longitudinal fasikülüsün rostral interstisyel çekirdeği (riMLF) ve Cajal’ın interstisyel çekirdeği (INC)) ve bağlantılarının hasar görmesinden kaynaklanır. riMLF öncelikle dikey sakadlardan sorumluyken, INC dikey bakış tutma ve eğik sapma dahil olmak üzere diğer tüm dikey göz hareketlerini kontrol eder. Bu çekirdeklerin her ikisi de serebral su kemerine yakın mesafede bulunur ve posterior komissürde çaprazlaşır. Posterior komissürdeki varlıkları onları özellikle tek taraflı boşluk kaplayan lezyonlara ve yüksek beyin omurilik sıvısı basınçlarına karşı duyarlı hale getirir. Aşağı bakış, bilateral innervasyonu nedeniyle hastalığın geç dönemlerine kadar PS’de nispeten korunur ve tipik olarak yalnızca geniş boşluk kaplayan lezyonlardan veya bilateral lezyonlardan etkilenir.
Yakınsama retraksiyon nistagmusunun, beyin ortası supranükleer liflerinin hasarından kaynaklandığı varsayılmaktadır. Bu lifler normalde üçüncü sinir çekirdeği üzerinde inhibitör bir etki uygulayarak, kranial sinir üç tarafından innerve edilen ekstraoküler kasların aktivasyonunu önler. Bu nedenle, inhibitör etkilerinin kaybıyla, üst ve alt rektus kasları sürekli uyarı alır ve bu da kürenin geri çekilmesiyle sonuçlanır. Ek olarak, medial rektus kaslarının uyarılması, lateral rektusu alt etmesine neden olur ve bu da istemsiz yakınsamaya yol açar.
Işık-yakın ayrışması, pretektal ve Edinger-Westphal çekirdeklerinin veya posterior komissürdeki pretektal çekirdeğin çaprazlayan liflerinin hasar görmesinden kaynaklanır. Bu çekirdeklere verilen hasar, iris sfinkter kaslarına giden parasempatik innervasyonun kaybına ve göz bebeğini daraltamamaya neden olur. Pupiller ışık refleksinden sorumlu çekirdeklerin, yakın refleksi kontrol eden çekirdeklerden daha dorsal olarak yer aldığı ve bu nedenle sıkıştırıcı etkilere karşı daha duyarlı oldukları düşünülmektedir. Bu nedenle, dorsal orta beyin lezyonları tipik olarak pupiller ışık refleksinin kaybına ve yakın refleksin korunmasına neden olur.
Bilateral kapak retraksiyonu (Collier işareti), yakınsama retraksiyonu nistagmusu gibi, üçüncü sinir çekirdeğine supranükleer girdinin kaybından kaynaklandığı düşünülmektedir. Supranükleer liflerin inhibitör etkisi olmadan, levator palpebrae superioris okülomotor sinir yoluyla sürekli uyarı alır ve bu da kapak retraksiyonuna neden olur.