Glikozile hemoglobin (GHB), glikozun hemoglobine birkaç farklı Hb noktasında bağlanmasıdır. HbA1c (A1C olarak da adlandırılır), glikozun hemoglobinin N-terminal beta zincirine bağlandığı spesifik bir glikozile hemoglobindir.
Orijinal Elektroforez ve HPLC yöntemleri, HbA’yı yüke göre HbA1 ve HbA0 olarak ayırdı
HbA1 daha sonra HbA1a, HbA1b, HbA1c, HbA1d, vb. olarak daha da ayrıldı. HbA1c zirvesinin diyabetle ilişkili olduğu gösterildi (2) ve daha sonra glikozun Hb’ye spesifik olarak N-terminal valinde bağlandığı bulundu.
HbA1, toplam GHB ile aynı değildir; HbA1, HbA0’ı içermezken, toplam glikozlanmış hemoglobin, glikozlanmış HbA0 (beta zincirinin son noktası dışındaki yerlerde glikozlanmış hemoglobin) dahil olmak üzere tüm glikozlanmış hemoglobinleri içerir.
HbA1c, Diyabet Kontrol ve Komplikasyonlar Denemesi’nde ve Birleşik Krallık Prospektif Diyabet Çalışması’nda ölçülen spesifik analit olduğundan, bu denemelerden türetilen tüm klinik öneriler %HbA1c birimleri cinsinden sağlanır. Bu, tüm GHB analizlerinin %HbA1c’yi bildirecek şekilde standartlaştırılmasının nedenidir. Bazı yöntemler toplam GHB’yi ölçerken diğerleri HbA1c’yi spesifik olarak ölçer; ancak standardizasyon süreci yoluyla, hepsi sonuçları %HbA1c olarak bildirebilir.