Dalton lenfoması, çeşitli kanserlerin tedavisinde yeni veya bilinen ilaçları değerlendirmek için klinik öncesi sistemlerdeki yararlılığı nedeniyle kanser araştırmaları için ilginç bir model olarak yaygın olarak kullanılır. Dalton lenfoması, fare konakçının timüsünde kendiliğinden oluşan nakledilebilir bir T hücreli lenfomadır [25, 26]. Tümör taşıyan geç aşamalarda, DL büyümesinin, makrofajların, B ve T hücrelerinin ortadan kaldırılmış işlevlerini içeren humoral ve hücre aracılı bağışıklık tepkilerinin eş zamanlı inhibisyonuyla ve apoptotik hücre ölümü süreciyle olgunlaşmamış CD4+CD8+ ve olgun CD4+CD8- ve CD4-CD8+ timositlerinin büyük bir tükenmesiyle timusun involüsyonuyla ilişkili olduğu gösterilmiştir ve bu da timustaki T hücre alt popülasyonlarının dağılımında bir değişikliğe neden olur [29]. Lenfomanın immünofenotip karakterizasyonu, CD4 ve/veya CD8 ve T hücresi reseptörü (TCR) αβ ekspresyonuna sahip T hücresi kökenli olduğunu ortaya koymuştur. DL taşıyan farelerden elde edilen T hücrelerinin, DL asit sıvısı, DL şartlandırılmış ortam veya tümör serumu gibi DL kaynaklı faktörlere karşı hassas olduğu ve IFN-γ ve IL-2 üretme kabiliyetlerinin yetersiz olduğu bulunmuştur. DL hücrelerinin, iyi bilinen bir TH2 spesifik immün baskılayıcı sitokin olan IL-10’un artırılmış miktarlarını ürettiği bildirilmiştir, bu da DL büyümesinin ilerlemesiyle TH spesifik sitokin profilinde bir değişikliğe işaret ederek TH2 tipi bir yanıta doğru bağışıklık sapmasını düşündürmektedir. TH2 tipi sitokin örüntüsünün baskınlığı, hücresel bağışıklık yanıtının inhibisyonunu göstermektedir [29]. Bu nedenle, kendiliğinden oluşan nakledilebilir bir T hücreli lenfomanın asitli büyümesi, IFN-γ, IL-10 ve IL-2 gibi immün düzenleyici sitokinlerin değişen profili yoluyla T hücrelerinin proliferatif yeteneklerini ve efektör işlevlerini azaltarak T hücrelerinin bozulmasına yol açar. Ancak, T hücre disfonksiyonunun moleküler temeli hala açıklığa kavuşturulmayı beklemektedir.
Kanser ilacı geliştirmede, hayvan modeli, ilacın veya biyolojik ajanın o model sistemindeki tümör geçişi üzerindeki sitotoksik etkisini göstermek için seçilir. En iyi model sistemini seçerken, nakledilen hücre hattının genetik stabilitesi ve heterojenliği, konak hayvan içindeki immünojenitesi ve uygun biyolojik son nokta (yerel büyüme, metastaz, sağkalım) dikkate alınır. Bu açıdan, Dalton lenfoması çok iyi bir model sistemidir, çok sayıda doğal bitki ürününün aktif bileşenleri, yerel büyüme ve öngörülebilir sağkalım süresi gibi tekrarlanabilir biyolojik son noktalarla incelenmiştir [30-33]. Dalton lenfoması, iyi karakterize edilmiş ve tekrarlanabilir olan ve geleneksel olarak ilaç geliştirmenin temeli olan yerleşik bir nakledilebilir tümör modelidir.
Etkili biyolojik dağılım ve çok modlu hücresel eylemler nedeniyle, yakın geçmişte rutenyum ve platin, bakır ve altın gibi diğer bazı metal kompleksleri yeni nesil kanser önleyici ajanlar olarak çok dikkat çekmiştir [34,35]. Bu bağlamda Dalton lenfoması, kanser önleyici etkiyi ve daha sonra rutenyum [36-38], platin [39], bakır [40] ve altın komplekslerinin yeni sentezlenen metal komplekslerinin etki mekanizmasını değerlendirmek için başarıyla kullanılmıştır. Son zamanlarda Sriram ve diğerleri, 2010, Dalton lenfoma asitlerini bir tümör modeli olarak kullanarak gümüş nanopartiküllerinin antitümör aktivitesini göstermiştir [32].
Farelerde Dalton lenfoma (DL) asit tümör oluşumu modeli, bu tür etkileri kısa sürede incelemek için kullanışlı bir model sistemi sağlar [29]. DL asit hücrelerinin sağlıklı alıcı farelerin karın boşluğuna nakledilmesinin ardından tümör oluşumu hemen ve agresif bir şekilde başlar [26]. Alıcı veya dönüştürülmüş fareler genellikle ~3 haftaya kadar hayatta kalır [36,41]. Dalton lenfoması, farelere 5×105 hücre/fare intraperitoneal enjeksiyonuyla seri nakil yoluyla laboratuvarda asitte kolayca korunabilir [36]. Bu modelde, ilacın tümörler üzerindeki etkisini değerlendirmek için bir dizi parametre kullanılabilir. Tümör hacmi ve vücut ağırlığındaki değişiklikler basit ve kolayca tekrarlanabilir parametrelerdir (Şekil 1). Tümör immünojenitesindeki veya invazivliğindeki morfolojik değişiklikler ve değişimler, yanıtın diğer belirteçleridir. Ek olarak, tümörler üzerindeki tedavi etkilerinin ölçülmesi için birçok özel test geliştirilmiştir. Hayvan modelinde bir ilacın tümör üzerindeki etkisini değerlendirmek için kullanılabilecek bir diğer parametre de sağ kalma süresidir. Sağkalım süresi, tümör, ilaç ve konak arasındaki etkileşimlerin toplamını birleştirdiği için açık bir son noktadır. İlaç toksisitesi ve tümör büyümesinin her ikisinin de sağkalım üzerinde bağımsız etkileri olduğundan, terapötik indeks hakkında bir yargıya varılabilir.