M1 tipi muskarinik asetilkolin reseptörleri bilişsel işlemede rol oynar . Alzheimer hastalığında (AD), amiloid oluşumu bu reseptörlerin sinyal iletme yeteneğini azaltabilir ve bu da kolinerjik aktivitenin azalmasına yol açabilir. Bu reseptörlerin kendileri hastalık sürecinde nispeten değişmeden göründükleri için AD hastalarında bilişsel işlevi iyileştirmeye çalışırken potansiyel bir terapötik hedef haline gelmişlerdir. Bir dizi muskarinik agonist geliştirildi ve AD’yi tedavi etmek için araştırılıyor. Bu ajanlar nörotrofik oldukları , amiloid birikimlerini azalttıkları ve oksidatif strese bağlı hasarı iyileştirdikleri için umut vadediyor . Tau fosforilasyonu azalır ve kolinerjik fonksiyon artar. Özellikle AF serisi muskarinik agonistlerin birkaç ajanı bu tür araştırmaların odak noktası haline gelmiştir: AF102B, AF150(S), AF267B . AD’nin hasarını taklit eden hayvan modellerinde bu ajanlar umut vadediyor gibi görünüyor. Xanomeline adlı etken madde şizofreni için potansiyel bir tedavi olarak önerilmiştir