S. maltophilia sıklıkla mekanik ventilasyonda ve kalıcı idrar kateterlerinde kullanılan tüpler ve ayrıca emme kateterleri ve endoskoplar gibi tıbbi cihazlar gibi nemli yüzeylerde kolonize olur. Enfeksiyon genellikle protez materyalin (plastik veya metal) varlığıyla kolaylaştırılır ve en etkili tedavi protez materyalin (genellikle santral venöz kateter veya benzeri bir cihaz) çıkarılmasıdır. S. maltophilia güçlü bir şekilde yapışır ve plastik yüzeylerde biyofilm oluşturur , ancak bu yetenekler suşlar arasında büyük ölçüde değişebilir. Hidrofobisite, polistiren yüzeylerde başarılı yapışma ve biyofilm oluşumu ile ilişkilendirilmiştir. S. maltophilia sıklıkla Pseudomonas aeruginosa ile birlikte bulunur ve çok türlü biyofilmler oluşturur . S. maltophilia, P. aeruginosa yapılarının mimarisini önemli ölçüde etkileyerek uzamış filamentlerin gelişmesine neden olur. Bu değişiklikler S. maltophilia tarafından kodlanan yayılabilir sinyal faktöründen kaynaklanır .
S. maltophilia’nın solunum veya idrar örneklerinin mikrobiyolojik kültürlerinde büyümesi , düşük patojenitesi nedeniyle yorumlanması zordur ve enfeksiyon kanıtı değildir. Ancak, normalde steril olan yerlerden (örneğin, kan) büyümüşse, o zaman genellikle gerçek enfeksiyonu temsil eder. S. maltophilia, esaret altındaki yılanların florasında bulunabilir.
Bağışıklık sistemi yeterli bireylerde S. maltophilia , zatürre , idrar yolu enfeksiyonu veya kan dolaşımı enfeksiyonunun nispeten nadir görülen bir nedenidir ; ancak bağışıklık sistemi zayıflamış hastalarda S. maltophilia , latent akciğer enfeksiyonlarının artan bir kaynağıdır. Kistik fibrozlu bireylerde S. maltophilia kolonizasyon oranları artmaktadır.
Bilinçli inflamatuvar yanıtların indüklenmesi , S. maltophilia enfeksiyonunun ana patojenik mekanizmasıdır . S. maltophilia, inflamatuvar bir yanıta neden olan dış zar veziküllerini (OMV’ler) salgılar . S. maltophilia ATCC 13637’den elde edilen OMV’lerin insan akciğer epitel hücreleri için sitotoksik olduğu bulunmuştur. Bu OMV’ler, interlökin (IL)-1 β , IL-6 , IL-8 , tümör nekroz faktörü- α ve monosit kemotaktik protein-1 dahil olmak üzere proinflamatuar sitokin ve kemokin genlerinin ekspresyonunu uyarır .
S. maltophilia, iki indüklenebilir kromozomal metallo-β-laktamaz (L1 ve L2 olarak adlandırılır) üretimi nedeniyle birçok geniş spektrumlu antibiyotiğe (tüm karbapenemler dahil) karşı doğal olarak dirençlidir. Bu, enfekte hastaların tedavisini çok zorlaştırır. S. maltophilia çevrede her yerde bulunur ve ortadan kaldırılması imkansızdır, bu da önlemeyi de son derece zorlaştırır.
Duyarlılık testi standart dışı kültür teknikleri gerektirir (30 °C’de inkübasyon).Yanlış sıcaklıkta test yapılması, izolatların aslında dirençli olmalarına rağmen hatalı bir şekilde duyarlı olarak raporlanmasına neden olur. Güvenilir olmadıkları için disk difüzyon yöntemleri kullanılmamalı ve bunun yerine agar seyreltmesi kullanılmalıdır.
S. maltophilia virülan bir organizma değildir ve enfekte protezin çıkarılması enfeksiyonu iyileştirmek için sıklıkla yeterlidir; antibiyotikler yalnızca protez çıkarılamıyorsa gereklidir. S. maltophilia’nın birçok suşu kotrimoksazol ve tikarsilin’e duyarlıdır , ancak direnç artmaktadır. Genellikle piperasilin ve seftazidime duyarlıdır . Tigesiklin de etkili bir ilaçtır. Polimiksin B , en azından in vitro , sık görülen yan etkiler olmaksızın etkili bir tedavi olabilir.