Gibbus deformitesi, tipik olarak üst lomber ve alt torasik omurlarda bulunan ve bir veya daha fazla bitişik omurun sıkıştığı yapısal bir kifoz şeklidir . Gibbus deformitesi çoğunlukla küçük çocuklarda omurga tüberkülozunun bir sonucu olarak gelişir ve omur gövdelerinin çökmesinin bir sonucudur .
Bu da omurilik basısına yol açarak paraplejiye neden olabilir .
Tüberküloza ek olarak, kamış deformitesinin diğer olası nedenleri arasında patolojik hastalıklar, kalıtsal ve konjenital durumlar ve omurgada yaralanmayla sonuçlanan fiziksel travma yer alır.
Gibbus deformitesi, kretinizm ( hipotiroidizmin çocukluktaki formu ), mukopolisakkaridoz (MPS) ve akondroplazi dahil bazı konjenital sendromlarla ilişkili yelken omurlarından kaynaklanabilir .
MPS I’li ( Hurler Sendromu ) çoğu çocuk aynı zamanda gibbus deformitesi belirtileri gösterdiğinden, ikincisi muhtemelen ilkini tanımlamak için kullanılabilir.
Gibbus deformitesi, bu kifoz formlarına özgü, omurga eğrisinde daha yüksek dereceli bir açıyla ayırt edilen, yapısal kifozun bir alt kümesine dahildir.
Bu alt gruptaki diğer durumlar arasında Pott hastalığı ve Scheuermann kifozu yer alır , ancak kamış kemiği deformitesi özellikle keskin bir açıyla belirgindir. Arkadan bakıldığında ortaya çıkan kamburluk, öne doğru eğilirken daha kolay görülür.
70 derecenin üzerinde bir kifoz, ameliyat ihtiyacının bir göstergesi olabilir ve bu ameliyatlar, iki yaş kadar küçük çocuklar için gerekli olabilir ve ortalama 8 yaşında olduğu bildirilmektedir.