Risk faktörleri
1-Ailede meme kanseri
2-Testiküler disfonksiyon (klienfelter sendromu)
3-Egzojen östrojenlere maruziyet
4-İleri yaş
5-İnfertilite
6-Obesite
7-RT
8-Önceki benign meme hastalığı
Erkek meme kanserinde hangi gen bozuktur; En sık BRCA-2, sonra BRCA-1
En sık erkek meme kanseri tipi; İnvaziv duktal kanser
Erkeklerde nadir olarak görülen meme kanseri tüm meme kanserli hastaların yaklaşık %1’ini ve erkeklerde görülen kanserlerin %0.2’sini oluşturur
Erkeklerde saptanan meme kanseri genellikle tek taraflı olup bilateral olma olasılığı ise %2’den daha azdır
Kadınlarda olduğu gibi sol memede biraz daha sık rastlanır, ancak bunun nedeni belli değildir
Erkek meme kanseri görülme sıklığı %1’in altında olan bir hastalıktır. Erkekler tanı anında genellikle daha ileri yaşta ve evrededirler.
Meme kanseri kadınlarda en sık erken premenapozal dönemde görülmesine karşın erkeklerde yaş ile birlikte sıklığı artmaktadır
Meme kanseri tanısının erkeklerde, kadınlara oranla daha geç evrelerde konulmasının nedeninin erkeklerin belirtileri önemse- memelerinden ve tarama programlarına girmemelerin- den dolayı olduğu düşünülmektedir
Meme kanseri olan erkek hastalarda sağ kalımın kadın hastalardan daha kısa olduğu düşünülse de hastalığın evresi, tümör boyutu, lenf bezi metastazı ve hormon reseptör durumuna göre hastalar karşılaştırıldığında erkek ve kadın hastalar arasında belirgin bir fark saptanmamıştır
Erkek meme kanserinin etiyolojisi belirsizdir ancak hor- mon düzeylerinin hastalığın gelişiminde etkili olduğu düşünülmektedir.
Risk faktörleri; ileri yaş, göğüs duvarı ışınlaması, aile öyküsü, testis anomalilerine bağlı hipe- röstrojeni, eksojen östrojen maruziyeti, travma, meme başı akıntısı ve Klinefelter sendromu olarak bildirilmiştir
Özellikle BRCA1 ve BRCA2 genlerindeki mutasyonlar erkek meme kanseri için risk artışına neden olmaktadır. BRCA1/2 genlerinde meydana gelen mutasyonlar bayanlarda meme ve over kanserleri, erkeklerde de meme ve prostat kanserleri için risk artışına neden olmaktadır.
Erkeklerde BRCA2 mutasyonla- rı daha sık görülmektedir. BRCA2 geni için taşıyıcı olan bir erkekte ömür boyu meme kanseri gelişme riski yak- laşık %7’dir. Bu da normal topluma göre 80-100 kat risk artışı anlamına gelmektedir. Erkek meme kanseri olan hastalarda yapılan çalışmalarda BRCA2 geninde %4-40 oranında mutasyon saptanmıştır. Bu oran BRCA1 için yaklaşık %4’tür. BRCA1/2 genlerinin herhangi birinde mutasyon olan bireylerin çocuklarına aktarma oranı yaklaşık %50’dir; bu oran kız ve erkek çocuklar için aynıdır
Erkek meme kanserlerinde en sık klinik prezentasyon şekli retroareolar bölge yerleşimli, sert, düzensiz sınırlı ve ağrısız bir kitle varlığıdır. Karşılaşılabilecek diğer şikayet ve bulgular arasında meme başı akıntısı, meme başı retraksiyonu, kitle üzerindeki ciltte kanamalı erozyon ve ülserler, nadiren de lenf nodu metastazlarına bağlı olarak ele gelen aksiller kitle sayılabilir
Erkek memesinin anatomik yapısı nede- niyle veya ağrılı ve ülsere lezyon varlığında mamografik inceleme her zaman yapılamayabilir. Ultrasonografi incelemesinin erkek meme kanseri tanısında klinik ola- rak uygulanabilirliği daha yüksektir. Ancak anatomik uygunluk, klinik olarak kitlenin genellikle kolay belirlenebilir ve kolay ulaşılabilir olması nedenleriyle bazen radyolojik incelemelere gerek duyulmadan yapılan biyopsiler (ince iğne aspirasyon biyopsisi, kor iğne bi- yopsisi veya insizyonel biyopsi) ile tanı koyulmaktadır
Ana ve ark.’nın 778 erkek meme kanseri olgusunda yapmış oldukları metastatik patern ve histolojik subtiplerin dağılımı ile ilgili morfolojik çalışmada, olguların %84,7’sinin infiltratif duktal karsinoma olduğu belirtil- miştir
Fakat literatürde pek çok subtipin görüle- bileceğine dair yayınlar yer almaktadır. Bunlar arasında papiller karsinom, müsinöz karsinom, okkült karsinom, lobüler karsinom ve adenoid kistik karsinom sayılır
Erkek meme karsinomlarında immünohistokimyasal incelemelerde ER ve PR pozitifliği %75-93 arasında bildirilmiştir
Günümüzde kadın meme kanseri tedavisinde onkolojik prensiplere bağlı kalınarak meme koruyucu cerrahi yaygın bir şekilde uygulanmaktadır
Ancak erkeklerde tümörün genelde subareolar yerleşimli ve meme dokusunun az olması nedeniyle meme koruyucu cerrahi uygulama olanağı kısıtlıdır. Önceki çalışmalar- da %8.5-10 arasında değişen meme koruyucu cerrahi oranları bildirilmiştir, ancak lokal nüks oranları da %20 -40 arasında değişmektedir
Bu nedenlerle, MRM en yaygın uygulanan cerrahi tedavi yöntemidir
Tümörün pektoral kaslara yayılım gösterdiği olgularda ise cerrahi sınırlar negatif olacak şekilde kas eksizyonu da cerrahiye eklenir. Uzak metastazı olan ancak memedeki tümörün ülserli ve kanamalı olduğu olgularda palyatif amaçlı basit mastektomi tercih edilmelidir. Meme kanseri cerrahisinde aksilladaki lenf bezlerine yaklaşım SLNB’ nin yaygınlaşması ile değişim göstermiştir. Klinik ve radyolojik olarak aksillada lenf bezi saptanmayan kadın hastalarda SLNB %90-95’in üzerinde saptama ve %5’ten az yanlış negatiflik oranları ile güvenle uygulanmaktadır. Buna karşın, erkek hastalarda SLNB uygulamalarını bildiren az sayıda çalışma mevcuttur. Gentilini ve ark.’larının 32 erkek meme kanserli hastayı bildirdikleri çalışmada sentinel lenf bezi %100 oranında bulunmuş ve 6 hastada metastaz saptanmıştır
Bu çalışmaya dahil olan hastalardan bir tanesi T1 boyutunda cilt tutulumu olmayan meme kitlesine sahip ve klinik/radyolojik aksillası negatif olan bir hastaydı ve SLNB yapıldı. Frozen ve parafin sonucu reaktif lenf nodları olarak geldi. Erkek meme kanserinde mastektomi sonrası genellik- le defekt primer olarak kapatılmaktadır. Nadiren defekt primer kapatılamayıp rekonstrüksiyon gerekmektedir.
Chastel ve arkadaşları, tatmin edici bir sonuçla MRM’yi takiben iki erkek için Limberg fleplerini kullandı
Spear ve Bowen, transvers rektus abdominis flebin sadece deri ve yağın yerini almakla kalmayıp, aynı zamanda normal erkek göğüs derisine benzer tüylü örtü sağladı- ğını iddia etmiştir
Göğüs duvarı defekti ile mas- tektomiye ihtiyaç duyan zayıflamış bir hastada başka bir yaklaşım, delto-pektoral fleptir
Latissimus dorsi flebi, mastektomi ve rekonstrüksiyon geçiren kadınlarda en önemli rekonstrüksiyonlardandır ve bu teknik, büyük ve sınırda ameliyat edilebilen meme kanseri olan erkeklerde başarıyla kullanılmıştır. Kadınlarda olduğu gibi, erkek meme kanserinin adju- van tedavisi radyasyon tedavisi, endokrin tedavisi, kemoterapi ve HER2 hedefli tedaviyi içerebilir. Endokrin tedavisi bağlamında, bir aromataz inhibitörü yerine tamoksifen kullanılması önerilir
Erkek meme kanserleri insidansı artsa da nadir bir hastalıktır, çalışmalarda vaka sayısı düşüktür. Nadir görüldüğü, jinekomasti gibi benign hastalıklarla karışabildiği, bulgular hastalar ve hekimler tarafından önemsenmeyebildiği için geç fark edilen ve tanı konduğunda ileri evreye ulaşabilen erkek meme kanserleri konusun- da dikkatli davranılmalıdır.
