I. Metafizyel kırık
II. Diyafizyel kırık
III. Posterior kosta kırığı
IV. Klavikula kırığı
V. Subperiostal yeni kemik formasyonu
Yukarıdaki bulgulardan hangileri çocuk istismarı için yüksek özgüllüktedir?
A) I ve II
B) I ve III *******
C) II ve III
D) II ve IV
E) I, III ve V
Çocuk istismarı için kesin patognomonik bir kırık şekli yoktur. Ancak belli bazı kırıklar yüksek spesifite gösterir.
Metafizyel veya epifizyel kırıklar (kova sapı veya köşe), posterior kosta kırıkları, multipl veya geniş kompleks kafatası kırıkları, skapular ve sternal kırıklar, multipl kırıklar ve bildirilmemiş kırıklar bu kırık şekillerini oluşturur.
Düşük spesifite gösteren kırıklar ise tekli kırıklar, lineer kırıklar, dar pariyetal kemik kırıkları ve klavikula kırıklarıdır. İstismar sonucu en sık tek, transvers uzun kemik kırıkları görülmekle beraber birçok seride spiral kırıkların en sık görüldüğü de rapor edilmiştir
İstismar durumunda ekstremiteler, kafatası ve göğüs kafesi en sık yaralanan bölgelerdir. Çocuk istismarı sonrası görülen kırıklar diyafizyel ve epifizyo-metafizyel olarak ikiye ayrılır. İnfantlarda epifizyo-metafizyel, bir yaş üstü çocuklarda diyafizyel kırıklar sık görülür.
I-Metafizyel-epifizyel kırıklar: Çocuk istismarı sonrası görülen klasik lezyonlardır. Her uzun kemikte büyüme plağına komşu bölgede görülebilir. Oluşumu için gerekli kuvvetlerin büyüklüğü, yönü ve yoğunluğu, tipik kaza durumlarında görülmez. Şiddetli sallama sırasında oluşan hızlı akselerasyondeselerasyonun neden olduğu makaslama tarzı kuvvetlerle zayıf spongioza tabakasında ayrılma şeklinde oluşurlar
Yaralanma derecesi, periferin etkilenmesi ve radyolojik projeksiyona bağlı olarak üç farklı görünümde lezyon tespit edilir.
1. Kova sapı (bucket-handle) kırığı: Ön-arka grafilerde ışının tanjansiyel düşmesiyle oluşan görünümdür.
2. Köşe (corner) kırığı: Kaudal angulasyonlu ön-arka grafilerde görülür.
3.Metafizyel radyolüsensi: Ön-arka grafilerde metafizde medialden laterale uzanan düşük radyodansiteli çizgi şeklindedir. Patolojik ve radyografik çalışmalarda bu üçünün aynı lezyonun farklı radyografik görünümleri olduğu gösterilmiştir. Periosteum kırığın oluştuğu alanda sıkıca yapışık olduğundan genellikle zarar görmez. Bu nedenle klasik epifizyo-metafizyel lezyonlarda subperiosteal yeni kemik oluşumu görülmez.
II-Diyafizyel kırıklar: Çocuk istismarı sonrası diyafizyel kırıklar metafizyel lezyonlardan dört kat daha sık görülmesine rağmen daha az spesifiktir. Çocuk istismarı sonrası en sık iskelet prezentasyonu izole diyafizyel kırıklardır. Bu hastalarda uzun kemik kırıkları daha çok kemiğin orta ve distal kesiminde oluşur. Humerus cisim kırıkları özellikle yaşı küçük dövülmüş çocuklarda sık görülür . Bu yaş çocuklarda kaza sonucu humerus cisim kırıkları çok nadirdir. Femur cisim kırığı bir yaş altı çocuklarda %60-80 istismar sonucu görülür. Loder ve Bookout’un serisinde tibia en sık kırılan uzun kemiktir, ancak bu kırıkların üçte ikisi “köşe kırığı” tarzında ve diyafizi ilgilendirmeyen kırıklardır . Radius ve ulna çocuklarda istismar sonucu en nadir kırılan uzun kemiklerdir