Lafora Hastalığı (Lafora Body Disease), Lafora ilerleyici miyoklonik epilepsi veya MELF

Lafora hastalığı, otozomal resesif kalıtılan, progresif miyoklonik epilepsiler (PME) grubunda yer alan, adölesan çağda başlayan ve hızla ilerleyen nörodejeneratif bir hastalıktır.

KLİNİK TRİAD

1-Miyoklonik epilepsi (ışıkla tetiklenebilir)

2-Progresif kognitif gerileme / demans

3-Ataksi + davranış değişiklikleri

Başlangıç genellikle 12–17 yaş.

GENETİK VE PATOGENEZ

En sık genler; EPM2A laforin (fosfataz) ve EPM2B (NHLRC1) malin (E3 ubiquitin ligaz) dir.

Sonuç Anormal glikojen (poliglikozan) birikimi ve Hücre içinde Lafora cisimcikleri oluşur.

LAFORA CİSİMCİKLERİ (PATOGNOMONİK)

PAS (+) inklüzyonlardır.

Şuralarda görülür: Nöronlar, Hepatositler, Kalp kası, Ter bezleri (aksiller deri biyopsisi) tanıda çok kullanılır

Normal glikojen değildir dallanması bozuk, çözünmeyen yapıdır.

TANI

EEG: Diffüz spike–wave****, Fotosensitivite

Deri biyopsisi (aksilla): PAS(+) Lafora cisimcikleri

Genetik test kesin tanı koydurur.

TEDAVİ

Küratif tedavi yok

SEMPTOMATİK

Antiepileptikler: Valproat, Levetirasetam, Benzodiazepinler

Kaçınılması gerekenler; Fenitoin, Karbamazepin ve Vigabatrin (miyokloniyi artırır)

PROGNOZ

Kötüdür. Başlangıçtan 5–10 yıl içinde Ağır demans, Motor kayıp, Yatağa bağımlılık ve Erken ölüm gelişir.

AYIRICI TANI – PME’LER (YÜKSEK GETİRİLİ)

HastalıkAyırt edici
LaforaPAS(+) inklüzyon, demans
Unverricht–LundborgDemans yok / hafif
MERRFMitokondriyal, kas tutulumu
SialidozKiraz kırmızısı makula

 “Adölesan + miyoklonik epilepsi + hızlı kognitif çöküş + PAS(+) cisimcikler”; Lafora hastalığı

Lafora hastalığı, PAS-pozitif poliglikozan birikimiyle giden, adölesan başlangıçlı, progresif miyoklonik epilepsinin en kötü prognozlu nedenlerinden biridir.