Posterior serebral arterden köken alıp talamusu kanlandırması beklenen arterlerin normalde bir çift halinde çıkması gerekirken nadir görülen anatomik bir varyasyon sonucu tek bir kök olarak çıkıp bilateral talamusu besler. Klinik önemi olan bu arter Percheron arter olarak adlandırılmıştır. Artery of Percheron (AOP) olarak bilinir.
Talamus önemli kortikal işlevleri bütünleştiren stratejik nükleuslara sahiptir ve vasküler etkilenmeleri farklı klinik sendromlara neden olur. Bunlardan birisi bilinç kaybı, vertikal bakış paralizileri ve amnezi ile karakterli paramedian bölge infarktlarıdır.
Paramedian bölge posterior serebral arterden çıkan talamoperforan arterlerce beslenir.
Sayı, genişlik ve besledikleri alan açısından farklılıklar gösteren talamoperforan arterler bazen bir taraftaki posterior serebral arterden tek bir kökle çıkar ve iki taraf paramedian bölgeyi besler. Bu anatomik varyant Percheron arteri olarak isimlendirilir ve bu arterin tıkanıklığı bilateral paramedian talamik infarkta neden olur.
Talamus farklı işlevsel sınıflara ayrılan ve önemli kortikal işlevleri bütünleştiren stratejik çekirdeklere sahiptir. Bu nedenle, talamik lezyonlarda etkilenen bölgeye göre karmaşık ve farklı belirti ve bulguların birlikte olduğu klinik tablolar gelişebilir. Hastalarda motor ve duysal bulguların yanı sıra talamusun davranış ve bilişsel işlevlerdeki rolünü yansıtan çoklu davranışsal ve hemen hemen tüm „kortikal‟ sendromlar gözlenebilir. Talamus üçü vertebrobaziler sistemden (paramedian talamo-subtalamik, talamogenikulat ve posterior koroidal arterler) ve biri posterior komünikan arterden(polar arter) köken alan başlıca dört arterle beslenir
Bunlardan paramedian talamo-perforan arter infarktları tüm talamik infarktların yaklaşık %35‟ini oluşturur Talamo-perforan arterler (paramedian talamik,derin interpedünküler, posterior internal optik veya talamo- subtalamik arter olarak da isimlendirilir) posterior serebral arterin proksimal P1 segmentinden köken alır ve medial longitudinal fasikül rostral interstisiyel nükleusu, dorsomedial nükleusun posterior inferioru, parafasiküler nükleuslar, intralaminar nükleuslar ve bazan mamillotalamik traktusu içeren posteromedial talamik bölgenin kan dolaşımını sağlar.
Talamik inme tipleri arasında paramedian talamik bölge etkilenmesi daha sık olmakla birlikte, bu bölgenin bilateral hasarlanması oldukça nadirdir. Bilateral paramedian talamik infarktta öne sürülen mekanizma bir anatomik varyant olan, santral ayrışmamış tek bir talamo-perforan arterin oklüzyonudur. Percheron arteri olarak isimlendirilen bu arter posterior serebral arterin ilk segmentinden çıkar ve bilateral medial talamik perforan dalları verir. Bilateral paramedian talamik infarkt klasik olarak letarjiden komaya kadar değişen bilinç değişiklikleri, vertikal bakış felçleri, oküler konverjans kaybı ve amnezi ile karakterli spesifik klinik belirti ve bulgulara neden olur